drPaddo

Een mooier afscheid van mn jeugdherberg in Lima had ik me niet kunnen wensen. Gekke toestanden zoals ik ze graag heb. De flessen Pisco (nationale drank van 40) en de mensen die daarna omvielen waren niet meer op één hand te tellen.. Het begon nog redelijk beschaafd met rustig praten en een glaasje nuttigen daarna sloeg de muziekmicrobe bij enkelen toe met behulp van een gitaar, djembé en enkele nachtegalenstemmen. Uiteindelijk had iedereen zn specialiteit gevonden; de mijne waren lepels waarbij ik in alle bescheidenheid ongelofelijk goed was. Platencontract laat maar komen¡¡
Nu in Tarma, een dorpje in het Andesgebergte dat dan ook letterlijk alleen maar omgeven is door bergen... Vandaag gaan wandelen en prachtig uitzicht op het stadje van boven op één van de bergen; hier zou ik mn hutje wel kunnen bouwen ondanks dat het hier snachts serieus afkoelt...
Het is een moeilijke bevalling geworden aangezien ik echt wel zo snel mogelijk het Amazonewoud in wil en het hier de wenkbrauw van de Amazone wordt genoemd, dus op zo·n 30 km. Maar uiteindelijk toch wijselijk beslist om direct helemaal naar noord-Peru te gaan en dan te wachten tot in Ecuador aangezien ik hier verplicht ben om dezelfde weg terug te nemen als ik erin ga....
Markant feit: ik heb al 36 uur geen toeristen gezien "Hiep hoi, Hiep Hoi¡¡" Wat ook te merken is aan mn Spaans dat elke dag terug stukken verbeterd na een moeilijk begin....
Tip: Hoe kunt ge Peruanen het snelst op hun paard krijgen? Duidelijk maken dat de Chileense Pisco beter is en dat het volgens u hun nationale drank is... Ambiance verzekerd¡¡¡ :D